Strona Główna Księgarni
pokaz koszyk        zkoszty wysyłkiregulaminpomocKontaktmail
  Karty Płatnicze
p Książki l Podręczniki l Audiobook l Reprinty l Antykwariat l Muzyka l Filmy l Nowości l Bestseller k
rog rog
Szukaj:

w kategorii:
autor
tytuł
 24h
bez kosztów tanie książki
Książki
Podręczniki szkolne

Rabat za więcej

Książka z kategorii:
książka
Rozmowy o dialogu
powiększ

ks. prof. Waldemar Chrostowski

Rozmowy o dialogu

Wydawnictwo: Vocatio
Ilość stron: 314 s.
Oprawa: twarda
Wymiar: 145x210 mm
ISBN: 83-7146-059-7


Zobacz książki autora:

Zobacz książki wydawcy:
Vocatio




Produkt, książka chwilowo niedostępna lub nakład wyczerpany
Sprawdź inne podobne dostępne produkty, wydania:
powiększ ks. prof. Waldemar Chrostowski
Bóg, Biblia, Mesjasz
powiększ ks. prof. Waldemar Chrostowski
Mów Panie bo słucha sługa Twój
powiększ ks. prof. Waldemar Chrostowski
Duch i oblubienica mówią: przyjdź
powiększ ks. prof. Waldemar Chrostowski
Kościół, Żydzi, Polska
powiększ ks. prof. Waldemar Chrostowski
Kościół, Żydzi, Polska
powiększ ks. prof. Waldemar Chrostowski
Bóg, Biblia, Mesjasz

UWAGA!
Jeśli chcecie Państwo otrzymać informacje
o pojawieniu się tego produktu w naszej ofercie,
prosimy o dopisanie swojego adresu e-mail.

e-mail:  
Opis:

Dialog międzyreligijny jest stosunkowo młody, narodził
się niecałe 100 lat temu, i ma wymiar wewnętrzny, jak i
zewnętrzny.

Wewnętrzny, ponieważ dokonuje się we wnętrzu Kościoła, zmierzając
do lepszego zrozumienia tego, co w Starym Testamencie ma trwałą wartość oraz
oświetla Nowy Testament i z chrześcijańskiego punktu widzenia stanowi wraz z nim
spójną jedność teologiczną. Zewnętrzny, ponieważ polega na spotkaniu się z żywym
ludem Przymierza, z jego tradycją i rzeczywistością religijną. Sama praktyka
dialogu między judaizmem a Kościołem katolickim rozwinęła się dopiero w okresie
międzywojennym, a została przyspieszona przez Holocaust. Przed II Soborem
Watykańskim nie odczuwano tak wyraźnie naglącej potrzeby jednocześnie całej
ludzkości, która wcześniej nie czuła się jeszcze tak bardzo zagrożona jako
całość. Holocaust i śmierć milionów niewinnych ludzi ukazały w całej pełni
zbrodnicze możliwości człowieka i ideologii przeciwstawiającej się Bogu, i z tej
racji stały się niezwykle dramatycznym wezwaniem do szybkiego i głębszego
zjednoczenia ludzkości. Stało się to być może także na przekór ludziom z obu
wspólnot niechętnym dialogowi z różnych racji, także z obawy przed utratą swojej
tożsamości religijnej. Zresztą jeszcze dzisiaj istnieją nie tylko katolickie,
ale także żydowskie wspólnoty ortodoksyjne nieufne w stosunku do dialogu i
przekonane, że w sensie religijnym nie wniesie on nic nowego. Zadaniem tej
książki jest, mimo wszystko, przekraczanie barier, zbliżenie nas do tej
tajemnicy, próba wyjaśnienia tego, co ona dla nas oznacza.

Niektórzy wiążą
Auschwitz z dziedzictwem chrześcijaństwa. Z agresją chrześcijan przeciwko tym,
którzy przyczynili się do śmierci Chrystusa. Ta książka uczy, że Nowy Testament
podobnie jak Stary Testament nazywa Izraelitów ludem wybranym, to znaczy
ludem, który nie istnieje tylko dla siebie, ale także dla innych jako znak.

Ukazując postawy niektórych przedstawicieli narodu izraelskiego, którzy
osobiście przyczynili się do śmierci Chrystusa, nie tylko piętnuje ich czyn, ale
zwraca uwagę na możność zdrady kryjącą się w każdym człowieku wszystkich czasów.

Także naszych czasów. Ale ludzie chętniej wskazują palcem na innych aniżeli na
siebie. Na tę samą skłonność w człowieku zwrócił uwagę chrześcijan Sobór
Trydencki, mówiąc: "Z pewnością więc ci, którzy pogrążają się w nieładzie
moralnym i złu, Ťkrzyżują... w sobie Syna Bożego i wystawiają Go na pośmiewiskoť
(Hbr 6, 6). Trzeba uznać, że nasza wina jest w tym przypadku większa niż Żydów.

Oni bowiem, według świadectwa Apostoła Ťnie ukrzyżowaliby Pana chwałyť (l Kor 2,
8), gdyby Go poznali. My podnosimy na niego w jakiś sposób nasze zbrodnicze
ręce" (Katechizm Rzymski l, 5, 11). Kościół katolicki nie tyle nauczał pogardy
dla Żydów, ile raczej - na przykładzie Żydów - przestrzegał każdego przed
niewiernością Prawu Bożemu.

Dialog to także sprawa ogromnego taktu i
zrozumienia dla drugiego. Zadaniem tej książki jest też przybliżenie prawdy, że
Kościół w tym kontekście nie ma najmniejszego zamiaru zabierać komukolwiek jego
męczenników. On doskonale rozumie, co znaczy cena wiernos ci Prawu Bożemu
przypieczętowana świadectwem własnej krwi. Nikt też nie może wymagać od niego,
aby przez grzeczność zapomniał o swoich własnych męczennikach. Jeśli zwraca
uwagę na Maksymiliana Kolbego czy Edytę Stein, to nie w tym celu, aby
komukolwiek odebrać: palmę męczeństwa, jak uważają ci, którzy z męczeństwa
starają się skonstruować nową ideologię, ale po to, by zwrócić uwagę ludzkości
na to, że pośród największego zła znaleźli się ludzie, którzy zwyciężyli zło i
że siła do przezwyciężenia tego zła pochodziła właśnie z prawa Bożego. Kościół
jest przeciwko Żydom, ale stara się być razem z nimi, zdając sobie doskonale
sprawę z ofiar, jakie poniósł naród żydowski w czasie Holocaustu. Jest to
jeszcze jeden przykład tego, że nasza polska historia nie jest tylko nasza, ale
również tych, którzy żyli obok nas i którzy umierali na tej samej ziemi.

Auschwitz to najpierw historia Żydów, ale potem także Polaków, Cyganów,
Rosjan...

Dotknięcie przez autora sprawy dialogu oznacza też nieuchronnie
podjęcie problemu antysemityzmu. Jest oczywiste, że dopóki dzielono narody na
chrześcijan, Żydów i niewiernych, Żydzi odmawiający uwierzenia w Jezusa
Chrystusa często znosili upokorzenia, oskarżenia, czy poza Polską również
wygnanie. A przecież świadomość bycia "nowym Izraelem" u chrześcijan wprowadza
nieraz całkiem niesłusznie poczucie odcięcia od starego, zastąpienie i
wyeliminowanie go, wbrew zamiarom Apostoła Pawła, który nauczał o pojednaniu
wszystkich Żydów i nie-Żydów przez krzyż Chrystusa (Rz 11, 16-19). Nie można
też zapomnieć o tym, że na długo przed Soborem (Congregatio Sancti Ufficii, 3
III 1928) potępiano w Kościele antysemityzm, "jako grzech przeciwko Bogu i
przeciwko ludzkości, który uderza w prawdę o tym, że wszystkie narody stanowią
jedną społeczność, jeden bowiem mają początek i zmierzają do jednego celu
ostatecznego, Boga. Słowo "katolicki" znaczy przecież powszechny czyli
występujący przeciwko separatyzmom. "Nostra aetate" sformułowała to w
następujący sposób: "Poza tym Kościół, który potępia wszelkie prześladowania,
przeciw jakimkolwiek ludziom zwrócone, pomnąc na wspólne z Żydami dziedzictwo,
opłakuje - nie z pobudek politycznych, ale pod wpływem religijnej miłości
ewangelicznej akty nienawiści, prześladowania, przejawy antysemityzmu, które
kiedykolwiek i przez kogokolwiek kierowane były przeciwko Żydom" (p. 4).

Oskarżanie Kościoła o "wielowiekowe podsycanie antysemityzmu" jest w
kontekście polskim sloganem, który podchodzi do sprawy jednostronnie i zamyka
oczy na pozytywy, na to, co możemy nazwać tradycją wielowiekowych poprawnych
stosunków na przykład między Polakami a Żydami w naszym katolickim przecież
kraju, lekceważy ich wzajemny wpływ i ubogacenie kulturowe oraz nie przystaje do
postawy tych katolików, którzy w czasie ostatniej wojny światowej nie tylko
stawali w obronie Żydów, ale stracili życie, chroniąc swoich
współbraci.

Nieuwierzenie w Jezusa Mesjasza jest zdaniem Apostoła Pawła
wielką tragedią (Rz 9). Sprawia ona, że z punktu widzenia religijnego czas można
podzielić na przed i po Chrystusie. Sytuacja Synagogi przed Jezusem Chrystusem
jest głęboko odmienna od sytuacji po Jezusie Chrystusie. Mimo to istnieje z
pewnością i dzisiaj coś takiego jak zadania religijne Izraela. Nowe pokolenia
żydowskie muszą dalej nieść wiarę w jedynego Boga Abrahama, Izaaka i Jakuba wraz
z poczuciem wybrania i obowiązkiem "uświęcania Imienia" przez pewnego rodzaju
"noc wiary" bez świątyni i proroków i w samotności, która osiąga szczyt,
jakiego nie sposób sobie wyobrazić, w Szoah" (M. - T. Huguet, "Izraelu, Ludu
mój, kim jesteś" Kraków 1994, 43).

Często też w praktyce nie dość wyraźnie
uświadamiamy sobie, że poza różnicami istnieją znacznie ważniejsze wyzwania
religijne stojące zarówno przed judaizmem, jak i przed chrześcijaństwem, tzn. w
jednym i drugim wypadku przed monoteizmem. Monoteizm ustawicznie przeciwstawia
się mieszaniu porządków, w szczególności pokusie nadawania cech boskich temu, co
stworzone. A zatem na przeciwstawianiu się totalitarnym ideologiom, które pragną
opanować człowieka i wymuszają na nim "religijne" zgoła posłuszeństwo. Na
przeciwstawianiu się nacjonalizmowi, czyli wypaczonej wizji narodu, który - w
odróżnieniu od patriotyzmu zmierza do wyrobienia w ludziach przekonania o
istnieniu narodu ulepionego z innej gliny, lepszego od innych. Zrozumienie
związku między Synagogą a Kościołem jest dzisiaj ważne ze względu na prawidłowe
rozumienie związku między Kościołem (w porządku łaski) a społecznościami
narodowymi (w porządku natury). Ze względu na pokusę sprowadzenia Kościoła do
narodu, pokusę ustanowienia Kościoła narodowego lub stawiania na tym samym
poziomie Kościoła i narodu. Na przeciwstawieniu się partiom politycznym i
organizacjom marzącym o narzucaniu swojej ograniczonej wizji i swoich
subiektywnych praw i reguł jako zasad uniwersalnych. Chorej demokracji, nie
cierpiącej dyskusji nad własną istotą i nie znoszącej wytykania jej braków.

Monopolowi zysku i pieniądza, który pociąga za sobą niezliczone rzesze wyznawców
odurzonych zdolnością pieniądza do samopomnażania się. Fałszywemu
indywidualizmowi, nazywającemu dobrem to, co zaspokaja nasze pragnienia, a złem
to, co im przeszkadza (por. A. Frossard, "Słuchaj Izraelu", Warszawa 1995,
9).

Komisja Episkopatu Polski, której wiceprzewodniczącym jest ks. Waldemar
Chrostowski, zajmuje się dialogiem i to dialogiem w specyficznych polskich
granicach. Nie dialogiem katolicko-żydowskim na całym świecie, w Stanach
Zjednoczonych, czy Izraelu, co należy do kompetencji Komisji watykańskiej, ale w
Polsce w polskim kontekście. W tych granicach stara się on nie tyle spełniać
rolę karetki pogotowia w konkretnych, bieżących sprawach, ile raczej rolę
sumiennego pracownika na polu wzajemnego zbliżenia między dwiema religiami,
które razem mają dawać wobec świata świadectwo jednemu i temu samemu Bogu,
służyć mu całym oddaniem. Zadaniem teologa jest z pewnością przemyślenie - w
miarę możliwości wszystkich tych doświadczeń. Są one trudne, tak jak trudne
jest zrozumienie odmienności drugiego człowieka, jego odmiennej tożsamości. A
poznać drugich to ogromna trudność, z której zdajemy sobie sprawę już wtedy,
kiedy poznajemy, jak trudno jest nam poznać samych siebie.

Bp Stanisław
Gądecki


SPIS TREŚCI:

Słowo wstępne
bp Stanisław Gądecki Od wydawcy Wprowadzenie
ks. Waldemar Chrostowski

CZAS DIALOGU

Czas dialogu
(rozmawia  Tadeusz   Pulcyn   (oprac.)   „Za  pięć   dwunasta.
O Kościele przed czwartą wizytą duszpasterską Jana Pawła II",   Włocławskie   Wydawnictwo   Diecezjalne,   Włocławek 1990, ss. 59-72.)

Dialog chrześcijaństwa z judaizmem
(rozmawia Joanna Krawczyk „Życie Warszawy", nr 165/1990 z dn. 18 VII 1990 r., s. 3.) Święta księga starszych braci - Talmud (rozmawia Małgorzata Borczak „Nowe Książki", nr 5/1991,
ss. 15-18.)
Czy jest szansa na dialog
(rozmawia  Marcin   Przeciszewski   „Gość  Niedzielny", nr 13/1992 z 29 III 1992 r., s. 7, i nr 14/1992 r., 5 IV 1992r., s. 11.)

OD WROGOŚCI DO PARTNERSTWA

Jaki dialog
(rozmawia ks. Stefan Czermiński „Spotkania", nr 5/1992, 5 II 1992 r., ss. 28-29.)
Antysemityzm jest grzechem
(rozmawia Adam Paygert „Polska dziś", nr 9-10/1992, ss. 8-10; „Nowiny-Kurier", nr l, l I 1993 r.)
Od wrogości do partnerstwa. Polacy - Żydzi
(rozmawia Ada Szubowa „Słowo — Dziennik Katolicki", nr 60, 16-18 IV 1993 r., ss. 3-4.)
Bóg nie odrzucił Izraela
(rozmawia Marcin Masny „Ład", nr 16, 18 IV 1993 r., ss. 3, 6.)
Owoce dialogu
(rozmawia Stanisław Koczot „Słowo — Dziennik Katolicki", nr l, 3 I 1994 r., ss. l, 4-5.)

OBOLAŁE WRAŻLIWOŚCI

Dialog jako nowa wrażliwość
(rozmawia Ewa Sułkowska-Bierezin „Dziennik Związkowy" („Polish Daily News"), nr 30, z 11-13 II 1994, s. 2 i 4; „Pola minowe dialogu", tamże, nr 35, z 18-21 II 1994, s. 2 i 4.)

Dialog jest zmianą serca...
(rozmawia Roman Harmata „Nowe Życie - Dwutygodnik Katolicki", nr 3, z 13-20 II 1994 r., ss. 20-22, i nr 4, z 27
II - 6 III 1994, ss. 20-22.)

Dialog nie polega na przekonywaniu drugiej strony
(rozmawia Elżbieta Slósarska „Nowy Dziennik", nr 5968, 3 III 1994 r., ss., 2, 15.)

Dialog nie jest przywilejem elit
(rozmawia Grzegorz Polak „Biuletyn Katolickiej Agencji Informacyjnej", nr 49, 9 V 1995 r., ss. 21-24.)
Po obydwu stronach
(rozmawia Barbara Sułek-Kowalska „Tygodnik Solidarność", nr 29, 15 VII 1994 r., s. 15.)
Ku pełniejszemu poznaniu duchowych więzi
(rozmawia Hubert J. Kaczmarski „Słowo - Dziennik Katolicki. Magazyn", nr 50, 9-11 XII 1994 r., s. 18.) tj

PO AUSCHWITZ                 

Bóg i człowiek po Auschwitz
(rozmawia Zbigniew Pakuła „Gazeta Poznańska", nr 17, 10 I 1995 r., s. 6.)

Auschwitz wciąż jeszcze może się stać miejscem pojednania
(rozmawia Małgorzata Rutkowska „Słowo — Dziennik Katolicki", nr 20, 27-29 I 1995 r., ss. l, 6.)

Polacy - Żydzi — Niemcy w 50 lat po Auschwitz
(rozmawiają Wojciech Kamiński i Grzegorz Polak „Biuletyn Katolickiej Agencji Informacyjnej", nr 10, 4 II 1995 r., ss. 18-20; „Gość Niedzielny", nr 8, 19 II 1995 r., ss. l i 24.)

Biblia, Żydzi i Polacy w dobie ekumenizmu
(rozmawia Wacław Oszajca SJ „Przegląd Powszechny", nr 2/1995, ss. 139-152.)

WYZWANIA DIALOGU Przywracanie godności
(rozmawia Jacek Siatkowski „Dziennik Zachodni", nr 156, 14-15 VIII 1995 r., s. 11.)

Między polityką a profetyzmem
(rozmawia Dorota Narewska „Słowo — Dziennik Katolicki. Magazyn", nr 39, 29-30 IX - l X 1995 r., ss. 2-4.)

Anatomia dialogu
(rozmawia ks. Jarosław Stefaniak Zapis rozmowy, która odbyła się w programie religijnym w Radiu „Oko", Ostrołęka, 11 VI 1995 r.)

Karmić się bogactwem bliskości Boga
(rozmawia Ewa Jóźwiak Rozmowa jest częścią wydanego przez Bibliotekę „Więzi" tomu „Dzieci Soboru zadają pytania", który ukazał się dla uczczenia 30. rocznicy zakończenia II Soboru Watykańskiego.)

ROZMOWA Z SAMYM SOBĄ

Rozmowa z samym sobą


Poleć na:Udostępnij na Facebooku
Zobacz również inne podobne pozycje dostępne w księgarni:
powiększ ks. prof. Waldemar Chrostowski

Kościół, Żydzi, Polska

Rok wydania: 2013
Oprawa: miękka
powiększ ks. prof. Waldemar Chrostowski

Kościół, Żydzi, Polska

Rok wydania: 2009
Oprawa: miękka
powiększ ks. Antoni Świerczek

Wolne związki w świetle nauczania Kościoła o małżeństwie

Rok wydania: 2013
Oprawa: miękka
powiększ Elżbieta Szczot

Ochrona rodziny w prawie Kościoła łacińskiego

Rok wydania: 2010
Oprawa: miękka

sprawdz zamowienie
bestseller
powiększ
Katolicki savoir-vivre ... ...
Wojciech Jaroń
cena: 11.99 zł
powiększ
Siedem grzechów głównych dzisiaj ...
Joanna Petry-Mroczkowska
cena: 19.38 zł
powiększ
Jak zachód utracił Boga
Mary Eberstadt
cena: 38.82 zł
powiększ
Ewangelia na Twitterze
ks. Janusz Chyła
cena: 16.72 zł
powiększ
Dokądkolwiek pójdziesz. Kazania ...
ks. Tomasz Grabowski
cena: 13.89 zł
powiększ
Człowiek w refleksji Karola ...
Anna Różyło, ks. Mariusz Sztaba ...
cena: 38.03 zł
powiększ
Zepsucie i grzech
Franciszek
cena: 11.61 zł
powiększ
Prawo migranta do specjalnego ...
Wojciech Necel
cena: 29.26 zł
powiększ
Kościół a ewolucja
Michał Chaberek OP
cena: 35.57 zł
powiększ
Przesłanki konieczne zawarcia ...
Anna Tunia (red.)
cena: 27.30 zł
Sprawdź swoje zamówienie | Koszyk | Koszty dostawy | Regulamin | Polityka Cookies | Pomoc | Kontakt

Adam Gargaś To nieprawda, że wszystkiemu winien jest SYSTEM, jeśli coś nie działa napisz!: Adam
IE 6.0 © 2002-2014 KRAKÓW
Księgarnia Internetowa Poczytaj.pl,
"Dante" G. Baran, G. Fugiel